Βάραθρο Τσικουρέλι-Βοιωτίας.

Το Σάββατο 4/6/2016, με την όμορφη παρέα του Θανάση Ξανθόπουλου,του Πάνου Καρούτσου και του Σπύρου Πλακουτση,επισκεφτήκαμε το Βάραθρο Τσικουρέλι στη Βοιωτία.

Πρόκειται για ένα - καλά κρυμμένο απο τη φύση και φυλασσόμενο απο τις εκατοντάδες πεταλουδίτσες και κάθε άλλο πετούμενο της περιοχής- βάραθρο 35 περίπου μέτρων, που αποτελείται απο δύο αίθουσες, με πλούσιο και εντυπωσιακό διάκοσμο.Μετά το πρώτο κατέβασμα (20μ), ανοίγεται μια μεγάλη και στολισμένη αίθουσα, στο τέλος της οποίας υπάρχει μικρό κατέβασμα(7μ) που οδηγεί σε ένα μικρό στολισμένο αιθουσάκι, που δείχνει να είναι το τέλος του σπηλαίου.

Στη μέση περίπου και αριστερά της πρώτης αίθουσας, υπάρχει ένα παράθυρο, που οδηγεί-μετά απο μια μικρή αναρρίχηση και  ένα κατέβασμα 13περίπου μέτρων- σε μια μικρότερη,επισης στολισμένη και εντυπωσιακή αίθουσα..

Κάπου εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω τα παιδιά για την υπέροχη παρέα και να κλείσω τη σημερινή μου ανάρτηση, με την φράση του Παναγιώτη Κ.

"Πραγματικά είναι πολυ ευχάριστο για ολους μας να συναντούμε και να γνωρίζουμε άτομα που μοιράζονται την ιδια τρελα και αγάπη για αυτο που κάνουμε."

Ελικώνας Γύρος 3ος Βάραθρο ΕΛ-12

Το πρωί του Σαββάτου μας βρήκε κάτω απο ένα τεράστιο έλατο, στο πανέμορφο οροπέδιο της Αρβανίτσας στον Ελικώνα, να περιμένουμε να σταματήσει η βροχή.

Η έντονη βροχόπτωση δεν θα μπορούσε να χαλάσει τα σχέδια της παρέας(Θανάση Ξ., Παναγιώτη Γ., Χαρις Ν.,Γιώργο Κ.,Παναγιώτη Τ.,και Αναστασία Σ.) παρα μόνο να τα καθυστερήσει.

Έτσι σε ένα διάλειμμα του καιρού, αφήσαμε το καταφυγιάκι μας και κατευθυνθήκαμε προς το βάραθρο ΕΛ-12.

Πρόκειται για ένα μικρό βάραθρο, με δύο κατευθύνσεις, η μία εκ των οποίων καταλήγει σε μια μικρή αίθουσα με διάκοσμο.

Αργότερα επισκεφτήκαμε το βάραθρο Στοιχειωμένη και τη γύρω περιοχή.Με λύπη διαπιστώσαμε πως το προστατευτικό συρματόπλεγμα που βρισκόταν μπροστά απο το βάραθρο έχει καταρρεύσει, και υπάρχουν σημάδια στο έδαφος που δείχνουν πως και πάλι ρίχνουν "διάφορα" στο εσωτερικό του βάράθρου..Είναι άγνωστο αν θα υπάρχει "Στοιχειωμένη" την επόμενη φορά που θα επισκεφτούμε τον Ελικώνα...

Περισσότερα εδώ

Ελικώνας Γύρος 2ος Βάραθρο ΕΛ-34

Και να που σχεδόν ένα μήνα μετά την τελευταία μας επίσκεψη στον Ελικώνα, ο δρόμος μας οδήγησε ξανά στα ίδια μέρη..

Η παρέα,(Θανάσης Ξ., Παναγιώτης Τ., Αναστασία Σ). ξεκίνησε σχετικά νωρίς από Αθήνα,με προορισμό το βάραθρο ΕΛ-34.

Λίγη ώρα, κάμποσα χιλιόμετρα και αρκετή σπηλαιολογική συζήτηση μετά, μπήκαμε στο χωματόδρομο που οδηγούσε στο βάραθρο.

Ο καιρός και το τοπίο ήταν πραγματικά υπέροχα.Ιδανικά για κατασκήνωση..

Αφήσαμε το αυτοκίνητο, ζαλωθήκαμε, και πήραμε την πολυπόθητη διαδρομή.

Η είσοδος του σπηλαίου εντυπωσιακή, και πολύ έξυπνα απο τη φύση κρυμμένη.. 

Δεν είχαμε ιδέα για το τί θα συναντούσαμε παρακάτω, και περιμέναμε ανυπόμονα τα σχόλια του Θανάση, που μπήκε πρώτος.

Τα επιφωνήματα ενθουσιασμού δεν άργησαν να ακουστούν..

Ο χρόνος άρχισε ξαφνικά να γίνεται πολύ αργός στο πέρασμά του, μέχρι να έρθει η στιγμή να μπώ και εγώ στο σχοινί, που θα με οδηγούσε στο υπόγειο αυτό παλάτι, όπως μας έλεγε ο Θανάσης..

Όταν προσγειώθηκα,έκανα ακριβώς τα ίδια σχολια, που είχα ακούσει και εγώ νωρίτερα, εντείνοντας ακόμα περισσότερα την αγωνία του Παναγιώτη που θα ακολουθούσε..

Ας αφήσω τις φωτογραφίες να πουν τις λεπτομέρειες.

...αν και το σπήλαιο εχει πολύ πιο εντυπωσιακό διάκοσμο αλλά η ανάπτυξη του σπηλαίου είναι τέτοια, που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την αποτύπωση του.

...και ένα βιντεάκι, με φωτογραφίες δικές μας και του Θανάση.εδώ

Ελικώνας 26-2-12

Πάει καιρός απο τότε που πήγαμε τελευταία φορά σε κάποιο βαραθράκι..Πολύς καιρός..

Όλο αυτο το διαστημα, και καιρό πριν, είχαμε στο μυαλό μας, κάποια στιγμή να επισκεφτούμε τον Ελικώνα..

Ενα βουνό, που βρίσκεται σχετικά κοντά μας, αλλα ποτέ τα βήματά μας δεν μας είχαν οδηγήσει μέχρι εκεί..

Αν θυμάμαι καλά, μια δυο φορές ξεκινήσαμε για εκει, αλλα κάτι στράβωσε και τελικά δεν πήγαμε..

Και να που το περασμένο Σάββατο, 26/2. σχεδόν μετά απο 14 μήνες "βαραθρικής" αποχής, 

ετοιμάσαμε τις ζωνούλες και τα σχοινάκια μας, και με την πολύ καλή παρέα του Θανάση, του Μανώλη, του Θεολόγου, της Χαράς και του Γιώργου, πήραμε το δρόμο προς το βουνό των Μουσών..

Και δεν χρειαστηκε πολύ για να καταλάβουμε πόσο λάθος είχαμε κάνει που δεν είχαμε επισκεφτεί νωρίτερα αυτό το βουνο, και πόσο δίκαια επιλέχθηκε ως σπίτι των Μουσων..Όλο το μεγαλείο της τέχνης της φύσης, αποτυπώνεται σε 1747 μέτρα βουνού!!!

Στα σχέδια μας ήταν το γνωστό βάραθρο Στοιχειωμένη (το οποίο στο παρελθόν υπήρξε ένα απο τα βαθύτερα και δυσκολότερα βάραθρα του τόπου μας, αλλα μετά τη λειτουργία του λατομείου,το οποίο αποτελεί και την κυριότερη πληγή αυτού του βουνού, τα βαραθρο  μετα βίας ξεπερνά τα 40 μετρα βάθος.), και το βάραθρο Στοιχειωμένη 2 (ΕΛ.25) το οποίο βρίσκεται λίγο ψηλότερα. Αλλα ποιός μπορεί να σχεδιάσει το τί θα κάνει μέσα σε μια μέρα σε ενα τέτοιο βουνό;;;Μέχρι να φτάσουμε στο προορισμό μας καναμε τόσες στάσεις, αφου το βουνό έκρυβε μικρούς θησαυρούς σε πολλές γωνιές του..

Ξεκινήσαμε με το ΕΛ 25, το οποίο είναι ένα βάραθρο βάθους 33 μέτρων που στον πάτο του υπάρχει μια μικρή αίθουσα, με λίγο διακοσμο και πάρα πολλά σκουπίδια..σε σημείο να αναρωτιέσαι ποιός θα έκανε τον κόπο να φτάσει ως εκεί για να πετάξει τα σκουπίδια του...Αλλα όπως πάντα  ο Έλληνας βρίσκει τρόπο για να σε ξαφνιάζει δυσάρεστα..πάντα!!!

Ο χρόνος δεν μας επέτρεπε να επισκεφτούμε και τη Στοιχειωμένη, αλλα αυτό καθόλου δεν μας πείραξε..επειδή σίγουρα. σε  μια απο τις επόμενες επισκέψεις μας, θα πάμε μέχρι εκεί, αν βέβαια δεν προλάβει να το εξαφανίσει μέχρι τότε το λατομείο.

Το υπόλοιπο της  ημέρας μας το εκμεταλλευτήκαμε κλέβοντας μερικές ακόμα απο τις ομορφιές του βουνού, και προετοιμάζοντας το έδαφος  για τις επόμενες επισκέψεις..οι οποίες εύχομαι να μην αργήσουν και πολύ.

Μερικές φωτό απο εμάς παρακάτω....

και απο το Θανάση εδώ.